Թռչունի մտածմունքը

Հովհաննես Թումանյան

Ես ապրում էի մի փոքրիկ տան մեջ՝

Ազատ ու անփույթ,

Աշխարհքն ինձ համար կլոր էր անվերջ,

Կեղևը՝ կապույտ:

Նրանից հետո աչքս բաց արի

Մի փոքրիկ բնում,

Տեսա՝ աշխարհքը հարդից  է շինած,

Ու մայրս է շինում:

Մի օր էլ, բնից գլուխս հանած,

Նայում եմ դես-դեն,

Տեսնեմ՝ աշխարհքը տերևից շինած,

Մեր բունը՝ վրեն:

Հիմի թռչում եմ հեռո՜ւ, շատ հեռո՜ւ,

Ամեն տեղ գնում,

Բայց թե աշխարհքը ինչի՞ց  է շինած՝

Էլ չեմ հասկանում:
անփույթ – անհոգ, անտարբեր, անուշադիր, թափթփված

հարդ – ցորենի, գարու և այլ հացահատիկների ցողունների՝ կալսելով գոյացող մանրուքը, դարման

 

Реклама
Запись опубликована в рубрике Ընթերցարան. Добавьте в закладки постоянную ссылку.

Один комментарий на «Թռչունի մտածմունքը»

  1. Շորավոր ծնունդ նանկեկ ու հակը նանկեկ ես քես մաթում եմ որ դու գժուցու չանես
    իսկ հակին մաթում եմ ամիչ անես ու թուլիկ չինես։

    Нравится

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход / Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход / Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход / Изменить )

Google+ photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google+. Выход / Изменить )

Connecting to %s